user_mobilelogo

 

Ξέρεις καμιά φορά είναι προτιμότερο να φεύγουμε από τις ζωές των ανθρώπων

Βλέπεις μπαίνουμε σαν σφήνες, τους ανακατώνουμε άνευ λόγου και δημιουργούμε συναισθηματική εμπλοκή

Και μπορεί να βρίσκουν πολύ ενδιαφέρον το καινούργιο τους απόκτημα, μα πολύ εύκολα θα μας πουλήσουν όταν κινδυνέψουν τα κεκτημένα τους

Άλλωστε ποιος μπορεί να συγκριθεί με το δέσιμο του χρόνου

Και γιατί κάποιος να αφήσει τα γνώριμα λημέρια του, υπό τον φόβο του αγνώστου

Έχω και εγώ κάτι απορίες…

 

Διάβασα κάπου πως η μοναξιά είναι επιλογή των δυνατών

Όχι δεν είναι

Αξιοπρέπεια ναι, σεβασμός στην απόρριψη ναι, αποδοχή της ήττας ναι, συμβιβασμός πως δεν θα έχεις αυτό που επιθυμείς ναι, αλλά επιλογή να προχωρήσει μόνος παρά με κάποιον που είναι και δεν είναι, όχι δεν είναι επιλογή.

Και τελικά όλοι δε βρίσκουμε το άλλο μας μισό σε αυτή τη ζωή

Δεν είναι κακό αυτό, ούτε κατακριτέο

Σημασία έχει να είμαστε καλά, ήρεμοι με αυτά που γνωρίζουμε, με αυτά που μάθαμε

Να πούμε ευχαριστώ για όσα περάσαμε καλά η κακά, να ζούμε τη κάθε μέρα ευγνώμονες που υπάρχουμε και αυτό τίποτα άλλο

Ελεύθεροι γινόμαστε όταν πάψουμε να ελπίζουμε σε κάτι, σε κάποιον

Κι όσο κι αν με απογοητεύει αυτό που θα πω γιατί καταρρίπτει τα βαθύτερα πιστεύω μου, δεν υπάρχουν έρωτες, δεν υπάρχει Ρωμαίος δεν υπάρχει Ιουλιέτα, που να πάνε κόντρα στην γνώμη του κόσμου

Θα θέλαμε να υπάρχουν, ή ίσως να μας δίνει δύναμη το ότι υπάρχουν σαν όνειρο, σαν ελπίδα, σαν κίνητρο

Ποιος ξέρει τελικά τι ξημερώνει αύριο…

Κάποιοι θα γεράσουν με το άλλο τους μισό, κάποιοι άλλοι όχι

Κάποιοι ξαπλώνουν δίπλα σε έναν άνθρωπο που αγαπούν, κάποιοι άλλοι όχι

Ας είμαστε όλοι καλά

Εξάλλου έχει τόσες όμορφες στιγμές η ζωή, που ίσως τελικά να μας περιμένουν να τις ανακαλύψουμε

Χαμόγελο, όλα καλά και συνεχίζουμε μέχρι… μέχρι όσο μας πάει