user_mobilelogo

 

Ο κόσμος έγινε πολύ θορυβώδες, δεν βρίσκεις;

Πότε ήταν η τελευταία φορά, που έζησες την εμπειρία της απόλυτης ησυχίας;

Δίχως να ακούς τον ήχο του τηλεφώνου σου, χωρίς τον παραμικρό ήχο κόρνας και αυτοκινήτου

Δίχως τον σιγανό έστω ήχο της τηλεόρασης στο σαλόνι

Δίχως την παραμικρή διακοπή από οτιδήποτε κάνεις, ακούγοντας το, “έχεις ένα λεπτό”;

Ο κόσμος έχει γίνει φλύαρος, αδικαιολόγητα φλύαρος, κενά υπερφίαλος

Η ησυχία μοιάζει σαν κάτι πολύτιμο, σπάνιο, κάτι σαν ένα είδος πολυτέλειας!

Ακόμη και ο ήχος της θάλασσας, έγινε πιο δυνατός, σαν να έχασε και αυτός αυτόν το ήρεμο ρυθμό του

Μοιάζει σαν εμάς, όταν προσπαθούμε να μιλήσουμε στον διπλανό μας, σε ένα μέρος που τα πάντα καλύπτει μια ακατάληπτη μουσική.

Συζητήσεις που διακόπτονται βίαια, ανολοκλήρωτες σκέψεις που μένουν μισές, από τον ήχο του τηλεφώνου

Μουσική που σε αναγκάζει, να υψώνεις τον τόνο της φωνής για το πιο απλό, να ακουστείς!

Κάποτε αν το πρόσεξες, επιδιώκαμε να βρεθούμε στις διακοπές μας σε μέρη με κόσμο, με έντονη νυχτερινή ζωή

Τα τελευταία χρόνια έχουμε περάσει ακριβώς στο αντίθετο. Επιζητούμε την ερημιά, την ησυχία!

Η ησυχία ξέρεις δεν είναι προβληματική ένδειξη ανθρώπου!

Η ησυχία είναι ανάγκη, επιτακτική ανάγκη να βρεθείς με εσένα

Και είναι τόσο σημαντική, όση είναι ο ύπνος σου, το καλό φαγητό, η ποιοτική σου παρέα χαλαρά, με ένα ποτήρι κρασί!

Για να φανταστείς σε τι κόσμο ζούμε πια, χτίζονται μεγαθήρια, χτίζονται θέρετρα που μέσα στο κλειστό τους περιβάλλον, σου παρέχουν τα πάντα

Πληρώνεις έναν σκασμό λεφτά για να έχεις την απόλυτη ησυχία, καθώς το πελατολόγιο που εξυπηρετούν, μοιάζει να απολαμβάνει αυτήν την εσωστρέφεια

Τι μας λείπει και αναζητούμε την ησυχία;

Δε μας λείπει θα σου πω, αλλά αντιθέτως έχουμε πλεόνασμα!

Πλεόνασμα πάσης φύσεως ερεθισμάτων τόσο περιττών, που μοιάζουμε σαν τα μικρά παιδιά. Θέλουμε, έχουμε ανάγκη θα προσθέσω, να ακούμε το όχι, το φτάνει.

Κλείνουμε το κινητό μας, απέχουμε από τον ηλεκτρονικό μας υπολογιστή, από την τηλεόραση από οτιδήποτε μας θυμίζει την κάθε μας μέρα, την κάθε πολύβουη από 

ερεθίσματα μέρα.

Φτάνουμε σε σημείο να ξαπλώνουμε, ζητώντας το σώμα μας την απόλυτη ησυχία, αλλά το μυαλό μας να τριβελίζεται από σκέψεις και υποχρεώσεις που τρέχουν!

Πηγαίνουμε σε ησυχαστήρια, με την ελπίδα να έρθουμε πιο κοντά σε εμάς και την πνευματικότητά μας !

Ένα βήμα λίγο πριν την εκπνοή του χρόνου…

Η ιδανική στιγμή για ευχές και υποσχέσεις, για στόχους και κατακτήσεις!

Για σκέψου κάτι

Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που μπορούμε να μοιραστούμε την φασαρία μας. E, τι λες;

Πόσοι όμως είναι αυτοί, που μαζί τους μπορούμε να μοιραστούμε την σιωπή μας;

Πόσοι είναι εκείνοι οι άνθρωποι της ζωής μας, που μπορούμε να συνεννοηθούμε δίχως λόγια;

Πόσοι είναι εκείνοι που έχουν ακούσει τι τους λέμε, χωρίς καν να έχουμε μιλήσει;

 

Οι σιωπές μας είναι υπέροχες και μοναδικές

Δίνουν χώρο, χρόνο, να μάθεις εσένα, να μάθουν εσένα, να μάθεις τους άλλους!

Βαρέθηκα να μιλάω τόσο. Κουράστηκα να εξηγώ πράγματα αυτονόητα, δε θέλω πια να χρησιμοποιώ τα λόγια μου, για να αλλάξω μια κατάσταση.

Και λίγο πια με ενδιαφέρει να μιλήσω, για να γίνω κατανοητή

Χρειάζομαι να σταματήσω να επεμβαίνω σε όλα και απλά να αφήσω κάποια πράγματα, να συμβούν δίχως λέξη, δίχως ηχητική παρέμβαση!

Listen όπως Silence…