user_mobilelogo

 

Λένε πως η υπομονή είναι μεγάλη αρετή.

Είναι χάρισμα για τον άνθρωπο που την έχει. Οι άνθρωποι που τους χαρακτηρίζει η υπομονή, διακρίνονται από μια ποιότητα, μια εσωτερική φινέτσα, μια σιγουριά.

Σπάνια καταλήγουν σε βιαστικά συμπεράσματα, χωρίς προτού να έχουν μια ολοκληρωμένη βάση δεδομένων.

Συνήθως είναι εγκρατής με τα συναισθήματά τους, δεν τα σκορπούν εδώ κι εκεί. Ούτε καν σε ανθρώπους, που ζουν πολύ κοντά τους.

Τα κρατούν αποστασιοποιημένα ακόμη και από τους ίδιους κάποιες φορές, ώστε να μπορούν να βλέπουν καθαρά.

Κρίνονται ως λογικοί και πρακτικοί  και όχι ως βαθιά συναισθηματικοί.

Είναι εκείνοι που επιλέγουν τον δρόμο της ανοχής.

Είτε βάζοντας κάποιον στόχο, είτε για να μην τα ρημάξουν όλα, είτε για να δώσουν ευκαιρίες στους άλλους.

Ποιος περιμένει ποιος θα τον πληγώσει;

Υπομένει σε μια ελπίδα, πως θα αλλάξει μια δεδομένη κατάσταση και παραμένει.

Είθισται να θεωρείται χειραγωγίσιμος και ζυμαράκι στα χέρια αυτών που αγαπά.

Πιστεύοντας πως πάντα θα υπομένει, δίχως να αντιδρά.

Κακώς!

Βλέπεις είναι απόλυτα γεμάτος από μια πλήρης συναισθηματική γκάμα, όπως ακριβώς και οι υπόλοιποι άνθρωποι!

Μια συνηθισμένη του αντίδραση, είναι και η ορμητικότητα. Πηγάζει ακριβώς από το χάρισμά του, την υπομονή.

Ανεπτυγμένες καθώς είναι και οι δύο αυτές πτυχές του, συχνά έρχονται σε σύγκρουση, σε σφοδρή σύγκρουση!

Έτσι γεννιέται ο θυμός και η λύπη.

Δε βιάζεται, επεξεργάζεται ξανά και ξανά, τα συναισθήματά του. Τα νοιώθει, τα αναλύει, τα κολλάει στον τοίχο.

Αλλά σαν άνθρωπος και αυτός, κάποιες στιγμές σπάει.

Και ξαφνικά εκεί που άφησες έναν άνθρωπο ανεκτικό, έναν άνθρωπο αδύναμο να αντιδράσει, βρίσκεις κάποιον άλλον.

Βρίσκεις έναν άνθρωπο που του προκάλεσες στο ανώτατο όριο της συναισθηματικής του κλίμακας, τον θυμό.

Και όση δύναμη και αρετή είναι η υπομονή του, άλλη τόση και περισσότερη δύναμη παίρνει ο θυμός του.

Ξέρεις γιατί;

Γιατί είναι κουρασμένος, είναι ψυχικά κουρασμένος, νοιώθει εξαντλημένος.

Και η ανοχή του πάει περίπατο

Κουράστηκε να προσπαθεί τόσο πολύ για όλα, κουράστηκε να υπομένει, κουράστηκε να μην αντιδρά.

Κουράστηκε να αντιμετωπίζει τις λάθος επιλογές των άλλων

Κουράστηκε να ελπίζει πως κάτι θα αλλάξει

Κουράστηκε να προσπαθεί

Κουράστηκε να υπομένει ότι δεν του αρέσει

Κουράστηκε να διορθώνει ότι οι άλλοι του χαλάνε, ότι οι άλλοι δε προσπαθούν να αλλάξουν

Αρχικά θυμώνει με τον εαυτό του

Για τις ευκαιρίες που έδωσε

Ζει την ματαίωση για τις ευκαιρίες εκείνες που δεν αξιοποιήθηκαν

Για τις ευκαιρίες που δεν άξιζαν

Η υπομονή του δεν θεωρήθηκε ως προσόν, αλλά ως δεδομένο

Η ανοχή του δεν θεωρήθηκε ως προσόν, αλλά ως αδυναμία

Δεν ήταν ως προσφορά, ήταν ως μειονέκτημα του

Δε μίλησε όταν έπρεπε να ουρλιάξει

Δεν ξέσπασε όταν τον έπνιγαν

Δεν αντέδρασε όταν έβλεπε πως τον υποτιμούν

Πάτησαν τον εγωισμό του, πάτησαν την δυσκολία του να διαχειριστεί την σκληρότητά τους.

Εκφράζει σκέψεις που δεν είναι αυτός, λέει λόγια που δεν τα εννοεί

Πάλι για να σώσει, πάλι για να μην μιλήσει σκληρά

Αυτό που θα δεις δεν θα σου αρέσει καθόλου

Γιατί εκτός της υπομονής που έχει χάσει, έχεις καταφέρει να χάσει κάτι ακόμη πιο πολύτιμο για αυτόν. Τον σεβασμό του απέναντί σου.

Μην βιαστείς λοιπόν πάλι να τον χαρακτηρίσεις σκληρό και φθηνό

Άλλωστε τον είχες

Είχες και τις αρετές είχες και τα χαρίσματα του

Εσύ απλά δεν τον εκτίμησες

Δεν κατάφερες να πάρεις λίγη από αυτή την ποιότητα

Δεν τον κράτησες, όπως του άξιζε.