user_mobilelogo

Τα Τραγουδια λένε πάντα την Αλήθεια.


Τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια, ότι ψέμα στη ζωή μου και να πω…
Αυτό ισχυρίζεται η Ε. Δήμου στους υπέροχους στίχους της  Μ. Κριεζή!
Ιστορίες που έγιναν τραγούδια…
Τραγούδια που έγιναν στιγμές…
Τι θες να ακούσεις, τι νοιώθεις, τι μήνυμα θέλεις να περάσεις στην άλλη γραμμή, τι Δεν θέλεις να πεις με το στόμα σου;
Σιγοτραγούδησε, ψιθύρισε, βρες το τραγούδι σου
Υπάρχει το κατάλληλο τραγούδι για κάθε περίσταση, για ότι κι αν θες να πεις… σε όποια συναισθηματική κατάσταση κι αν είσαι.


Και αλήθεια δεν ξέρω, μα το θεωρώ και αδύνατον πάλι, να υπάρχει σε άλλη χώρα αυτό που συμβαίνει με την δική μας μουσική.
Όλες μας οι στιγμές γύρω από ένα τραγούδι, γύρω από ένα χορό, γύρω από μουσική!
Γλέντια, κέφι και ξεφάντωμα...Έρωτας, προδοσία, χωρισμός και καψούρα.
Όλα εκεί αγκαλιά με ένα τραγούδι.
Η ζωή μας μέσα στη μουσική και η μουσική κομμάτι της ζωής μας!
« Μια παραλία ερημική και να απλώναμε εκεί της ζωής μας το βήμα και δε πειράζει που τόσα φιλιά, πριν να γίνουν παλιά θα τα πάρει το κύμα»
Φυσικά καταλάβατε, είναι στίχοι από το τραγούδι Η Σωτηρία της ψυχής!
Και στα αλήθεια είναι πολύ σπουδαίο πράγμα!
«Το δέρμα μου αποφασίζει πιο τραγούδι θα ερμηνεύσω. Αν αυτό δεν ανατριχιάσει, τραγούδι από εμένα δεν ερμηνεύεται!» Είπε κάποτε σε συνέντευξη της η Α. Πρωτοψάλτη.
Για τους παλιούς, αξέχαστες είναι οι εποχές  των ραδιοφωνικών σταθμών, όχι οι επαγγελματικοί του σήμερα που μια χαρά είναι δε λέω, μα εγώ θυμάμαι τους άλλους τους ερασιτεχνικούς, όπου η έμπνευση, η τρέλα η καψούρα τους για κάποιο κορίτσι, αυτή ήταν ο σκοπός που έπαιζαν μουσική. Χωρίς χρήμα, χωρίς το κέρδος της τσέπης, το κέρδος τους ήταν η αγάπη γι’ αυτό. Η αγάπη για το τραγούδι και το πάθος τους για το ραδιόφωνο! Εκπέμπουμε τώρα ζωντανά και φύγαμε. Καλή ακρόαση…
Κολλημένο το αυτί  μας στο ράδιο. Χαμηλά, μη μας πάρουν είδηση η μαμά και ο μπαμπάς και αφιερώσεις με τη κρυφή ελπίδα το τραγούδι να το άκουσε μια ψυχή…να πήρε το μήνυμα! Θα παίζουν τα ραδιόφωνα…


Τρελή αγάπη η μουσική, όσο πίσω κι αν γυρίσεις, θα βρεις κάποιο τραγούδι που θα έχει σημαδέψει μια στιγμή σου. Μια… Λέμε τώρα.
Την πιο ευτυχισμένη σου.
Την πιο δύσκολη.
Την πιο ιδιαίτερη.
Ποιος χώρισε βρε και δεν έχει έστω ένα τραγούδι να του θυμίζει πως ήταν, πως ένοιωθε εκείνη την ώρα; Σαν ταινία ξετυλίγονται όλα μπροστά σου.
Η το άλλο… να ξυπνάς με ένα σκοπό στα χείλη, ένα τραγούδι σαν αυτό του Γ. Πάριου «σου’ χω έτοιμο καφέ και στη κουζίνα με τη ζάχαρη απ’ τα γλυκά σου χείλια»…μόλις ανοίξεις τα μάτια και να σε ακολουθεί μέχρι αργά το απόγευμα, να το σιγοτραγουδάς όλη τη μέρα!


Όταν *φεύγει κάποιος δικός μου άνθρωπος ο αποχαιρετισμός μου είναι με ένα τραγούδι. Στο δρόμο οδηγώντας το αμάξι…και πάντα θα βρω εκείνο το κατάλληλο, που τραγουδώντας το θα του λέω όλα όσα θέλω να του πω Χρόνια τώρα, εγώ έτσι αποχαιρετώ αυτούς που αγαπώ!
Και αισθάνομαι πως τους αρέσει…
« Σαν ταξιδάκι αναψυχής, με ένα κρυμμένο τραύμα»
Όλα γεννούν τη μουσική!
Όλα γίνονται τραγούδι!
Σαν ταξίδι… σε κάθε πληγή, σε κάθε πόνο, σε κάθε χαρά, σε κάθε γιορτή στη ζωή σου…αφήσου κλείσε τα μάτια,  βάλε μουσική και ταξίδεψε στα πιο μακρινά μέρη του κόσμου, φέρε δίπλα σου με ένα στίχο, αυτόν που σου λείπει.
Ταξίδεψε πίσω στο χρόνο, πήγαινε σε εκείνη τη στιγμή και θα είναι σα να μη χάθηκε ποτέ…
Να τραγουδάς να χάνεσαι σε εικόνες, σε τόπους, σε σκέψεις σε λόγια, σε μυρωδιές, σε χέρια και αγκαλιές, ταξίδεψε μόνο!
Κι είναι τόσα πολλά αυτά που θα ήθελα ακόμη να πω για τα τραγούδια και τη μουσική, μα δεν θα το κάνω…Θα πω μόνο Ευχαριστώ, σε όλους αυτούς τους δημιουργούς ψυχής για τα τραγούδια που έγραψαν και ένα Ευχαριστώ σε εκείνους που μέσω της φωνής τους, μας ταξίδεψαν…μας ταξιδεύουν και θα μας ταξιδεύουν…
…Και η νύχτα στα μικρόφωνα θα κλέβει τη παράσταση για σένα!
« Η Μουσική είναι η μόνη γλώσσα που όλος ο κόσμος καταλαβαίνει.
Ο Μόνος τρόπος συνεννόησης.
Είναι μια αδερφοσύνη.
Να το θυμάσαι φίλε, κάποτε δεν θα χρειάζεται να μιλάμε»
Π. Σιδηρόπουλος.