user_mobilelogo

Ξέρεις που είμαι τώρα;;

Είμαι μέσα στο αεροπλάνο, δεν είμαι αυτή, που είμαι στην πραγματικότητα.

Είμαι μια άλλη. Έγινα μια άλλη

Πάω να βρω έναν  «άγνωστο »

Έναν άνθρωπο που δεν ξέρω, κάποιον που θα δω για πρώτη φορά από κοντά.

Μου μιλάει τρυφερά, όμορφα, μου χαμογελάει με ζεστασιά, μα δεν τον ξέρω και είμαι μικρή για να μπορώ να κρίνω σωστά τους ανθρώπους. Είμαι πολύ αφελής για να μπορώ να διακρίνω κάτι άλλο, από αυτό που μου δείχνει

Έχω όμως κάτι πολύ δυνατό στα χέρια μου, κάτι που δε με κάνει να τον φοβάμαι

Έναν κρυφό άσσο στο μανίκι μου, μεταμφιεσμένο.

Ο άσσος μου έχει ντυθεί διαίσθηση, έχει ντυθεί ένστικτο. Όσο το αεροπλάνο πετάει, πάνω από τα σύννεφα, πετάω και εγώ…

 

-Τα μάτια του λάμπουν

Κι εγώ δεν είδα ποτέ ξανά τέτοια μάτια, να με κοιτούν και να λάμπουν

Πως λάμπει ο ήλιος; Μα όχι έτσι, αν τον κοιτάξεις κατάματα σε τυφλώνει

Πως λάμπει ο χρυσός; Ένα μεγάλο κομμάτι από χρυσό, καλογυαλισμένο, μα όταν το κοιτάς από πολύ κοντά σε ζαλίζει 

Λοιπόν αυτά τα μάτια, με καίνε σαν τον ήλιο. Μα δε με τυφλώνουν, αντίθετα δε μπορώ να πάρω το βλέμμα μου από πάνω τους

Ο χρυσός και η λάμψη του μοιάζουν ένα κρύο μέταλλο, μπρος στις σπίθες των ματιών του

Είμαι ώριμη, ολοκληρωμένη, άνετη

Τον παραπλανώ…Προσπαθώ να κρύψω καλά τον βαθύ εαυτό μου

Εκείνος όμως με έχει καταλάβει, μα δεν το λέει

Παρά με αφήνει λίγο, λίγο να του φανερώνω εγώ την αλήθεια μου, να του δείχνω εγώ, τα μικρά μου ψέματα

Κι αυτός όμως με παραπλάνησε, με τον δικό του τρόπο

Εγώ όμως κάθε μέρα άνοιγα κι ένα μικρό παραθυράκι και κρυφοκοίταζα μέσα του

Είναι τόσο αγνός, τόσο καθαρός

Πως μπορείς να κρυφτείς από ένα τέτοιο πλάσμα;

Ώρες, ώρες τον ακούω να ουρλιάζει…Τόσο δυνατή κραυγή, ερχόταν στην καρδιά μου η σιωπή του

Κι όταν μου μιλούσε στα αυτιά μου η φωνή του με ηρεμούσε σαν το απαλό κύμα που σκάει στην ακτή. Σαν την πιο τρυφερή μπαλάντα…

Ο κρυφός μου άσσος ήταν τότε, που ντύθηκε ένστικτο.

Όταν χωρίς να μιλάει εγώ άκουγα τα ουρλιαχτά του

Όταν με κοιτούσε τρυφερά και τα όσα μου έλεγαν αυτά τα μάτια, δίχως λόγια, ηρεμούσαν στην καρδιά μου πάνω.

 

-Κάθε μέρα. Όλο και πιο πολύ

Κάθε μέρα. Όλο και πιο έντονα

Κάθε μέρα. Όλο και πιο βαθιά

Δίψα για την αγάπη

Ο ένας έγινε το νερό του άλλου

Μα ήταν κάτι άλλο αυτή η δίψα

Ίδια με εκείνη ενός ταξιδευτή, που έχει στεγνώσει

Και βρίσκει την βρύση, με νερό καθαρό, δροσερό, ικανό να του ζωντανέψει όλα του τα κύτταρα, ένα, ένα

Από την κορυφή μέχρι τα νύχια

Κάπως έτσι ο ένας έγινε μέρος στην ζωή του άλλου

Κάπως έτσι η ζωή του ενός, έγινε δύναμη και ώθηση για το αύριο στην ζωή του άλλου

Σαν το φως της μέρας, σαν το νόημα του αέρα για να ζεις

Πέρασαν μήνες

Μιλάμε συνέχεια…ακόμη και στον ύπνο ο ένας είναι στο μυαλό του άλλου

Κλαίμε μαζί, γελάμε…

Απολαμβάνει ο ένας την παρέα του άλλου

Ονειρεύεται ό ένας την μυρωδιά του άλλου

Λέμε κομμάτια μας κρυφά που δεν τα ξέρει άλλος κανείς

Δίχως ντροπή

Δίχως φόβο

Έχουμε μεταλλαχτεί

Από ώριμοι σε εφήβους

Από υπεύθυνοι και προσγειωμένοι σε ονειροπόλους

Από συγκροτημένες προσωπικότητες σε παιδιά.

 

 Τώρα λοιπόν πάω να τον βρω… να γνωρίσω και την εξωτερική του πλευρά

Αυτή που αντικρίζεις, όταν συναντάς κάποιον για πρώτη φορά

Το αεροπλάνο προσγειώνεται κι εγώ ένα παιδί μέσα σε μια μεγάλη αίθουσα

-Κοιτάζεις γύρω σου μα δεν βλέπεις μπροστά σου

Τα πόδια σου τρέμουν, όπως την πρώτη φορά που σηκώθηκες να πεις μάθημα στον πίνακα και όλων τα μάτια, ήταν στραμμένα πάνω σου

Η καρδιά σου χτυπάει σαν τρελή

Κοκκινίζεις

Ντρέπεσαι, παίρνεις όρκο πως την ακούν όλοι γύρω σου

Και τότε τον νοιώθεις…έρχεται προς το μέρος σου

Όταν σου άγγιξε το χέρι, σε χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα, όταν τα μάτια σου συνάντησαν το βλέμμα του, ένοιωσες να σε διαπερνούν ακτίνες

Όταν σε αγκάλιασε, ένιωσες αυτά τα χέρια ένα με το κορμί σου

Αυτή η αγκαλιά, χώραγε ακριβώς εσένα, ήταν φτιαγμένη για το σώμα σου

Όταν κάνατε έρωτα, κάνατε για πρώτη φορά στην ζωή σας.

Αυτός ο « ξένος» ήταν ότι πιο δικό σου έχει υπάρξει, ήταν κομμάτι δικό σου, δεν έγινε. Ήταν από πάντα

Είχατε δώσει ραντεβού να συναντηθείτε πριν καν γεννηθείτε…

Δεν άργησες ούτε λεπτό. Κι εκείνος, ήρθε την ώρα που ήταν γραφτό να γνωρίσει ο ένας τον άλλον, από κοντά.

Υπήρχε στα όνειρα, υπήρχε στην επιθυμία

Δεν είχε όνομα, ούτε εσύ για εκείνον, μέχρι εκείνη τη στιγμή

Μια στιγμή, μονά(δικής) σας!

Μια στιγμή…όλα σε μια στιγμή.