user_mobilelogo

 

 

  Πόσες φορές δεν έχει ειπωθεί είτε από τα παιδιά μας,είτε από εμάς τους ίδιους η φράση #σε τι κόσμο με έφερες μαμά;#

Έναν κόσμο σκληρό,ανελέητο,αδιάφορο,επικίνδυνο.

Σήμερα,καλύτερα τώρα,είναι η στιγμή να πιάσουμε το κουβάρι να το ξετυλίξουμε και να το τυλίξουμε πάλι από την αρχή. 

  

  Αρχικά λοιπόν ερχόμενοι εδώ,δεν βρήκαμε κανέναν κόσμο έτοιμο να μας περιμένει. 

Ψευδαίσθηση πρώτη.Αν αύριο κιόλας εξαφανιστούν όλοι οι άνθρωποι επάνω στην γη,για ποιόν κόσμο θα μιλάμε; 

Δεν υπάρχουμε εμείς μέσα στον κόσμο,εμείς είμαστε ο κόσμος.

Κάθε δευτερόλεπτο δημιουργούμε τον κόσμο,κάθε δευτερόλεπτο γεννάμε έναν κόσμο,με την ενέργειά μας,με την σκέψη μας,με την πράξη μας

με το συναίσθημά μας,με την αλληλεπίδραση μας σε έναν άλλον συνάνθρωπο,με την επιλογή μας,με τον λόγο μας. 

Αν αναλογιστούμε πως κάθε στιγμή εμείς δημιουργούμε τον κόσμο,τι κάνουμε για αυτόν;

  Το ανθρώπινο ον είναι μια θνητή,γήινη ζωή. 

Ψευδαίσθηση δεύτερη.Δεν είμαστε μόνο αυτό.Ο άνθρωπος είναι απέραντος,άχρονος αιώνιος.

Σαφώς και δεν θα κατοικήσουμε επίγεια για πάντα, αλλά στο πέρασμά αυτό,εχει δύναμη,ενέργεια και δονήσεις. 

Διακατέχεται από ανώτερα συναισθήματα όπως αγάπη,δοτικότητα,φιλευσπλαχνία,συγχώρεση,αλήθεια,συμπόνια,κατανόηση,ευφυΐα,χαρά,ευτυχία.

Σε ίση αναλογία εμπεριέχει κατώτερα συναισθήματα όπως μιζέρια,κακία,ζηλοφθονία,μίσος,εκδίκηση,εγωισμό,βία,εμμονές,ψέμα.

Μάθαμε πως το αόρατο κυβερνά το ορατό.Μιλάμε για συνωμοσίες,για υπόγειες διαδρομές που δεν βλέπουν ποτέ το φως. 

Το κακό στις μέρες μας μοιάζει σαν την Μέδουσα. 

 

  Ο μύθος θέλει τον Περσέα να καλείται να πάει σε μια επικίνδυνη αποστολή.Να κόψει το κεφάλι της Μέδουσας. 

Να κόψει το ένα το κεντρικό κεφάλι,εκείνο που γεννάει όλα τα κεφάλια της.

Του ζητήθηκε να μην κοιτάξει κατάματα το τέρας,αλλά να κοιτάει την ασπίδα του σαν καθρέφτη καθώς θα κόβει το μεγάλο κεφάλι. 

Ποιόν λέτε έβλεπε μέσα της; 

Ποιόν αντανακλούσε το καθρέφτισμα της ασπίδας του κοιτάζοντας το τέρας που πήγε να σκοτώσει; Τον εαυτό του. 

Την χειρότερη εκδοχή του ανθρώπου,αφού η ίδια η Μέδουσα κάποτε υπήρξε μια πανέμορφη κοπέλα,αλλά πολύ αλαζονική και ως εκ τούτου 

μεταμορφώθηκε σε τέρας.

  

 Το αόρατο που φοβόμαστε τόσο ως ορατοί,αυτό το τέρας είναι εμείς.

Αυτό το αόρατο τέρας που κάνει κακό,που διχάζει,που τρομοκρατεί,που αφήνει ανθρώπους να πεθαίνουν από πείνα,που σκοτώνει,που

χειραγωγεί, είναι αυτό που εμείς δημιουργήσαμε.

Είναι εμείς με τις επιλογές μας.

Μας έμαθαν πως ο κόσμος είναι γεμάτος από δυσκολίες,τραύμα,κόπο,βάσανα. Όχι δεν είναι αυτός ο κόσμος. 

  

  Ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε για να κάνει κακό,απλά κάποιοι χάθηκαν στην μετάφραση του,απλά κάποιοι έχασαν τον δρόμο τους. 

Η ανθρώπινη φύση είναι χαρά,ευτυχία,αγάπη,δημιουργικότητα,καθαρή καρδιά,αλήθεια.

Αυτή την στιγμή χρειάζεται να συντονιστούμε με όλες τις ανώτερες εσωτερικές μας αρετές έτσι ώστε αυτός ο κόσμος,ο δικός μας κόσμος 

να δίνει ευκαιρίες,δημιουργία,ισότητα,ελευθερία,απελευθέρωση,αλήθεια,δράση,κινητοποίηση,χαρά,ευτυχία και αγάπη.

Χρειάζεται να γίνουμε πιο γενναιόδωροι,αντί να είμαστε τόσο μίζεροι σε όλα μας.

Τώρα μέσα από την πολύ μεγάλη βία,τον φόβο,το μίσος,τον φανατισμό,τώρα είναι η μεγάλη μας ευκαιρία να μείνουμε ήρεμοι,ευτυχισμένοι

με τα όσα καλά μας συμβαίνουν,να θεραπεύσουμε ο καθένας τα δικά του τραύματα μέσα από τα τραύματα. 

Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή,ή με διαβάζετε και αναρωτιέστε,τι άραγε να μου συμβαίνει;

  

 Αυτό που θέλω να πω είναι πως μέσα από τον πόνο και την δυστυχία που εξαπλώνεται γύρω μας,πρέπει να σκύψουμε μέσα μας με αγάπη και ηρεμία 

να βρούμε αυτά που μας κάνουν τέρας και να μας γιατρέψουμε,ο καθένας τον εαυτό του.

Τότε και μόνο τότε το τέρας που κρύβουμε όλοι μέσα μας θα πάψει να ζει,τότε θα ζούμε μέσα στον κόσμο που όλοι οραματιζόμαστε αλλά 

μάταια ζητάμε από το κράτος, την πολιτεία, από τον απέναντι μας να τον αλλάξει.

Πριν κάνουμε οποιαδήποτε σκέψη πράξη,σκεφτόμαστε κοσμικά,δηλαδή συνολικά τι αντίκτυπο έχουν αυτά που κάνουμε.

Γύρω μας είναι οι συνάνθρωποι μας,γύρω μας είναι το περιβάλλον,γύρω μας είναι τα ζώα,γύρω μας είναι η θάλασσα.

Συνυπάρχουμε όλοι με όλα, εξαρτόμαστε όλοι με όλα.

Σκεφτόμαστε συνολικά, πράττουμε ατομικά.

Εγώ,εσύ και εσύ και εσύ και εσύ...όλοι μαζί εγώ και όλοι μαζί εσύ.